2. Brak

Ibuprofen, liters water en Netlix. Zo zag afgelopen zondag er voor mij uit. Na een week van buitensporige verjaardagsvieringen, zit het erop. Misschien is dit niet het niet het moment om dingen te gaan evalueren. Het voelt niet echt als een frisse start. Vier jaar geleden ben ik begonnen met mijn proces van zelfontplooiing. Talloze boeken, cursussen, gesprekken en soul searching zijn gevolgd. Ik mediteer vijf dagen per week, let op mijn voeding, doe veel aan yoga, ben ik iedere dag  mindfuller (bitch!), maar eerlijk gezegd heb ik op dagen zoals deze niet echt het idee dat ik al veel verder sta. Dat laatste glas was toch niet meer nodig, had ik die man maar geen sms gestuurd, zou ik niet beter de was doen terwijl ik hier toch maar op de bank lig, ga ik naar de supermarkt of eet ik dan toch die pizza die in de diepvries zit.

Toch kan of wil ik voor geen geld terug. Die uitspattingen zijn er al veel minder dan pakweg vijf jaar geleden, en dat die er uberhaupt mogen zijn, maakt een ongelofelijk groot verschil. Mijn hele proces is begonnen vanuit perfectionisme – niets was goed genoeg, het moest altijd beter. Maar de ironie wil dat precies door al dat ont-wikkelingswerk het niet meer perfect hoeft te zijn. Als je “fouten” mag maken, maak je ze gewoon veel minder. Of als het geen fouten meer zijn, maar stapjes in het leerproces, is de lading er grotendeels van af. Dus als er toch zo’n katerige zondag voorkomt, is dat helemaal niet erg meer. Ook al duurt het tot de maandag voor je lichaam dat volledig doorheeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s